Ιστολόγια
Πενήντα χρόνια πριν από την ίδρυσή της, κατά τη Δέκατη Όγδοη Δυναστεία, η Αίγυπτος είχε βιώσει μια περίοδο αναταραχής. Η εποχή της γέννησής του, σε διαδικτυακό καζίνο με πραγματικά χρήματα χωρίς κατάθεση vulkan vegas σύγκριση με τη νέα Αυτοκρατορία, ήταν μια εποχή που η Αίγυπτος προσπαθούσε να διατηρήσει τον έλεγχο ενός εκτεταμένου βασιλείου που εκτεινόταν από τον Τελευταίο Καταρράκτη του Νείλου από το Σουδάν έως τις επαρχίες της Βόρειας Συρίας. Γνωστός για την πολιτική του ικανότητα, τη στρατιωτική διοίκηση, τη διοικητική του λειτουργία και την οικοδομική του δραστηριότητα, ο Ραμσής έθεσε ένα βασικό πλαίσιο όπου οι επόμενοι ηγεμόνες της Αιγύπτου υπολογίζονταν μόνοι τους. Ως ένα σημαντικό ιστορικό πλαίσιο, η επιρροή του Ραμσή Β' είναι ορατή τόσο σε αρχαία κείμενα όσο και σε νεότερες κοινωνικές πηγές. Η βασιλεία του αποδίδεται στα εκτεταμένα σχέδια ενίσχυσης, όπως οι μεγαλοπρεπείς ναοί του Αμπού Σιμπέλ, καθώς και στην ίδρυση ενός άλλου κτιρίου στο Πι-Ραμσέ. Γεννημένος για να βοηθήσει τον βασιλιά Σέτι και τη βασίλισσα Τούγια, ο Ραμσής έγινε βασιλιάς σε νεαρή ηλικία μετά τον θάνατο του πατέρα του.
Ο τεράστιος αριθμός έργων τέχνης και αρχείων ναών που έχουν εκτιμηθεί για τις πολιτιστικές και πιθανές ιστορικές αναμνήσεις των Αιγυπτίων απεικονίζεται λίγο περισσότερο από οποιεσδήποτε άλλες νικηφόρες μάχες στην περιοχή. Το νέο Ποίημα υποδηλώνει διάφορα πράγματα που δίνουν κατανόηση για το τι είναι η ζωή, για παράδειγμα μέσα στην εποχή και καταλαβαίνετε πώς φαινόταν μια μάχη αυτής της κλίμακας στην αρχαιότητα. Τελικά, έδωσε τέλος στη μάχη του Ραμσή στην περιοχή, οδηγώντας στην υπογραφή της πρώτης παγκόσμιας συνθήκης ειρήνης μεταξύ δύο περιοχών. Οι αιγυπτιακές αξιώσεις σχετικά με τη νομιμότητα του Ποίήματος δεν αμφισβητήθηκαν μέχρι που ένα εξαιρετικό πήλινο αντίγραφο της μάχης των Χετταίων βρέθηκε στην πόλη μακριά από τη Χαττούσα, το διοικητικό κέντρο της Χετταϊκής Αυτοκρατορίας, στα τέλη της Εποχής των Τεν.
- Τα αποσπάσματα μακριά από τα χρόνια τους κατά τη διάρκεια του θανάτου είναι διαφορετικά, ακόμα κι αν το 90 διαφορετικά το 91 αναγνωρίζεται ως το καλύτερο σχήμα.
- Η ορατότητα στη Χαναάν μπορεί να οδήγησε στο σχηματισμό των νέων κρατών σε αυτόν τον τομέα, όπως η Φιλιστία, μετά την αποτυχία του δικού σας Αιγυπτιακού Βασιλείου εντός της Κίνας.
- «Ακριβώς μέσα στην ενέδρα, όρμησαν εκεί, βορειοδυτικά από την πόλη Κάδης. Ενώ αυτοί ήταν μέσα στη φωλιά τους, οι άλλοι έτρεξαν νότια από την Κάδης, προς το κέντρο μας, οι άμυνές τους έπεσαν με λίβρες, όλοι οι άντρες μας έφυγαν. Για να το καταλάβουν χρειάστηκε να ξαφνιαστούν, και η λεγεώνα από το Πρα-Χορμάκου έφυγε.»
- Το αποτέλεσμα της μάχης, ακόμη και αν αποκρύφθηκε δημόσια, έθεσε το νέο στάδιο για να δοθεί η πολύ χρονοδιαγραμματική μετατόπιση της Αιγύπτου στη διπλωματία για εδαφική επέκταση.
- Η μακρά θητεία του στο θρόνο παρείχε τη νέα απαραίτητη ισορροπία για την ενίσχυση υψηλότερων μνημείων, την επέκταση των ορίων της Αιγύπτου και την εξασφάλιση της νεότερης ακμής της αιγυπτιακής κοινότητας.
Χεττιτικές αναφορές για τη φυλή, όπως η σελίδα "πάνω από 100", έχουν βρεθεί στη Χαττούσα, αλλά δεν έχουν βρεθεί χρονικά που να την ορίζουν ως μέρος μιας εκστρατείας. Κάποιος δραπέτευσε βόρεια με το στρατόπεδο του Άμμωνα, ενώ καταδιωκόταν από τα χεττιτικά άρματα. Ο Θεός συνέχισε βόρεια, και η μεγαλειότητά του έφτασαν σε μια περιοχή νότια της πόλης τους, έξω από τη Σαμπτούνα. Ο Χορεμχέμπ (πέθανε το 1292 π.Χ.), ο τελευταίος ηγεμόνας της δυναστείας, εκστράτευσε σε αυτήν την περιοχή, και τελικά άρχισε να στρέφει την αιγυπτιακή προσοχή πίσω στην περιοχή. Ο Θουθμώσης Α΄, με τον γιο του και τον συμβασιλέα του Αμενχοτέπ Β΄, πολέμησαν από τη Μεγιδδώ βόρεια για τον Ορόντη, σε μια μάχη που έλαβε χώρα στην Κάδης. Αυτός ο πυλώνας, μαζί με άλλες επιγραφές και ναούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Ραμσή Β΄, σημαίνει ότι ο Φαραώ ήθελε να τιμηθεί για να παραχωρήσει την κυριαρχία του στη στρατιωτική, κυβερνητική και θρησκευτική ζωή.
Θεϊκοί Τίτλοι και ίσως Πειστικές Επιγραφές
Αυτά τα είδη έργων τέχνης έχουν την τάση να απεικονίζουν απόψεις από τις στρατιωτικές τους στρατηγίες ή από τις πνευματικές τους τελετουργίες και μπορεί να δημιουργηθούν από μερικούς από τους πιο ταλαντούχους καλλιτέχνες και καλλιτέχνες της εποχής. Η σκληρότητά τους οδήγησε στον χαρακτήρα του ως σοφού και αποτελεσματικού ηγέτη, και η σπουδαία κληρονομιά του συνεχίστηκε, εμπνέοντας δέος και απολαμβάνοντας πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του. Ακόμα και στην προχωρημένη ηλικία του, ο Ραμσής Β' παρέμεινε ενεργός και ασχολήθηκε με τα καθήκοντά του ως Φαραώ, πριν από το τέλος της ζωής του, συνέχισε να εγκαινιάζει στρατιωτικές δομές και να διαχειρίζεται προσωπικές επαγγελματικές ιδέες μέχρι τη δεκαετία του '80. Κατά τη διάρκεια της μακρόχρονης βασιλείας του, ο Ραμσής Β' άφησε ένα ανεξίτηλο σημάδι στην αρχαία Αίγυπτο, επιβλέποντας την κατασκευή πολλών σπουδαίων αρχιτεκτονικών έργων και ολοκληρώνοντας τους στρατούς τους με πολλούς νικηφόρους τρόπους. Ως πρίγκιπας-αντιβασιλέας, ο Ραμσής έλαβε τις νέες ελευθερίες από την αιγυπτιακή βασιλεία, καθώς και τους τίτλους του (τέσσερις βασιλικές αξίες που αποδίδονται στη θεϊκή δύναμη και μπορούν να τον συνδέσουν με τη θεϊκή ιστορία της Αιγύπτου) και ένα μεγάλο χαρέμι. Υιοθετήθηκε λίγα χρόνια αργότερα από τον άλλον, τον στρατηγό Χορεμχέμπ, ο οποίος κυβέρνησε επίσης για λίγο πριν από τον θάνατό του, αλλά όχι πριν ορίσει έναν άλλο γιο με το αξίωμα του στρατού, τον βεζίρη τους Πα-Ραμεσού, ως κληρονόμο του.
Ο λόγος θανάτου τους είναι άγνωστος, ωστόσο, πιθανότατα πρόκειται για ρήξη ενός έντονου αποστήματος στο πηγούνι του, προκαλώντας τελικά σοβαρά προβλήματα. Μέχρι τον θάνατό του, σε ηλικία περίπου 90 ετών, ο Ραμσής αντιμετώπιζε σοβαρά οδοντικά προβλήματα και μπορεί να αντιμετωπίσει παθήσεις των αρθρώσεων, συμφόρηση της κυκλοφορίας του αίματος και καρδιακά προβλήματα. «Αρχαίοι συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένου του Μανέθων (τρίτη χιλιετία π.Χ.), απέδωσαν στον Ραμσή μια καλή ηγεσία για 66 χρόνια και έως και 2 μήνες. Το νέο θραύσμα από τη γρανιτένια σαρκοφάγο χρησιμοποιήθηκε ξανά από έναν κορυφαίο ιερέα της 21ης Δυναστείας, τον Μενκεπερέ, έως και το 1000 π.Χ., ωστόσο, ο μοναδικός κάτοχος του δεν ήταν γνωστός μέχρι που η προσεκτική έρευνα του Φρεντερίκ Πεϊρό βρήκε μέσα σε αυτό το νέο πλαίσιο από τον Ραμσή Β΄. Το 2018, μια μικρή ομάδα αρχαιολόγων στην κοινότητα Ματαρίγια του Καΐρου βρήκε κομμάτια από ένα θάλαμο με μια καρέκλα. Σύμφωνα με το σχέδιο και την ηλικία, το νέο κολοσσιαίο άγαλμα του Ραμσή Β΄ χρονολογείται 3.200 χρόνια πριν και μπορείτε να το βρείτε μέσα σε έξι κομμάτια στο μέτωπο κοντά στη Μέμφιδα της Αιγύπτου.»
Σας έφερα για τις ανάγκες σας το προσωπικό μου παλάτι-υλικό, ένα για να σας βάλω φόρο από μακριά Ένα ολόκληρο σπίτι έρχεται να πληρώσει, εσείς για να σας δώσουμε 10.000 βόδια για θυσία. Πέσαμε, και μπορείτε να ρίξετε στους βωμούς σας τα πιο γλυκά δέντρα που μυρίζουν. Ό,τι χρειαζόταν το κέντρο, η προσωπική μου προσφορά δεν το αμφισβήτησε ποτέ; Πατέρα Αμμών, μήπως δεν ήταν αρκετό να σας δώσουμε για τις ανάγκες σας πιστά μνημεία, και να μπορείτε να κατοικήσετε τους ναούς σας με τους κρατούμενους μακριά από τον πόλεμο; «Αλλά στη δυτική άκρη του κύματος του Αρουνάθα, κοντά στο βόρειο τείχος της πόλης, ο Φαραώ μας είχε τη θέση του. «Επομένως, σε ενέδρα, ας πούμε, βρισκόταν εκεί, βορειοδυτικά από την πόλη Κάδης. Ακόμα κι αν ήταν στη φωλιά τους, όλοι οι άλλοι έτρεξαν νότια μακριά από την Κάδης, προς το κέντρο μας, οι δυνάμεις τους έπεσαν με βάρος, ο λαός μας πήρε μέρος, για να σας συλλάβει, και η λεγεώνα μακριά από το Πρα-Χορμάκου πρόσφερε μέσα. Σχετικό ποίημα κατά μήκος αυτών των τοίχων ήταν ένα τεράστιο χαραγμένο έργο τέχνης με τις σκηνές του ποιήματος. Στο ποίημα, ο Ραμσής Β' εξυμνείται ως ένας εξαιρετικός πολεμιστής και διοικητής.
Κλειστό: Κερδίστε ένα φορητό υπολογιστή με το "Θέατρο μακριά από τον Πόλεμο"
Οι νέες Πουλαστές θα δώσουν τον όρο τους για τους βιβλικούς «Φιλισταίους», που θα έρθουν για τα υπάρχοντα μακριά από την «Παλαιστίνη», όπου η παρουσία τους, λιγότερο από 100 χρόνια μετά τον Ραμσή Γ΄, θα τερματίσουν την αιγυπτιακή κυριαρχία στο έθνος. «Παρόλο που αυτές οι συγκρούσεις ήταν επιτεύγματα των ένοπλων δυνάμεων με την παραδοσιακή έννοια (και θα μπορούσατε να δείξετε την Αίγυπτο με πολλά λάφυρα), δεν θα μπορούσαν να αποφύγουν τις Πουλαστές και τη Σικαλά από το να καταλάβουν την παραθαλάσσια βάση της Χαναάν, ούτε τους Λίβυους από το να επιτίθενται συνεχώς στη νέα δυτική όχθη από τον νέο Νείλο πριν από το τέλος του νέου βασιλείου τους. Αποδεδειγμένα, το γεγονός ότι έδωσαν τα σημαντικά μέλη της οικογένειας εκτός δύναμης προσπάθησαν να εμποδίσουν την Μεντίνα Χαβάν να χάσει τα οικονομικά της οφέλη μετά την απώλεια του κατασκευαστή, σε αντίθεση με άλλους Θηβαϊκούς ταφικούς ναούς». «Η διοίκηση του Medinet Habu έχει ανατεθεί σε έναν σπουδαίο Οικονόμο Merybastet, όποιος όρος («Αγαπημένος της Bastet») υποδηλώνει βουμβαστιτική καταγωγή. «Μαζί με έναν σπουδαίο κλήρο από 150 ιερείς, ο νέος ναός διαθέτει προσωπικό από 65.100.000 άτομα και θα βρίσκεται σχεδόν 400 μίλια μακριά από αγροτικά αγαθά (δηλαδή, το ένα δέκατο των αγαθών της Αιγύπτου). Παρόλο που δεν είχε καν ξεκινήσει, ο νέος ναός διαταράσσεται από επεισόδια εκτός μάχης και δεν θα ολοκληρωθεί πριν από την 15η σεζόν.»
Εν αγνοία σας, ωστόσο, ο νεότερος Χετταίος βασιλιάς Μουβατάλι είχε ήδη αμφισβητήσει την κυκλοφορία του και είχε σχεδιάσει ενέδρα με έναν τεράστιο στρατό συνασπισμού, καθώς και συμμάχους από την Ανατολία και τη βόρεια Συρία. Αλλά η αυτοδυναμία τους σήμαινε ότι πολλοί από τους μαθητές τους πέθαναν πριν από αυτόν και έπρεπε να αναθέσει σε 12 γιους του τη θέση του κορυφαίου πρίγκιπα. Οι νέοι τοίχοι του ναού ήταν διακοσμημένοι με σκαλιστά γλυπτά και ανάγλυφα, από τα οποία απεικονίζονται σκηνές από τη ζωή και τη βασιλεία του Ραμσή Β', καθώς και σκηνές από αιγυπτιακούς μύθους και θρησκεία.
Η διαχρονική ιστορία του Ραμσή Β΄
Ένας σπουδαίος πολεμιστής, ήταν επίσης ο κατασκευαστής μερικών από τα πιο διάσημα μνημεία της Αιγύπτου. Το ολοκαίνουργιο Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης προσφέρει μια ποικίλη συλλογή από την Αίγυπτο, που αποτελείται από έως και 36.100.000 αντικείμενα που χρονολογούνται από την Παλαιολιθική έως τη Ρωμαϊκή εποχή. Ο Ραμσής μπορεί κάλλιστα να αξίζει το νέο επίθετο, «ο καλός», ωστόσο, όπως και πολλοί άλλοι που τιμήθηκαν με την ίδια αλλαγή, κράτησε μια ανάμεικτη κληρονομιά. Μία από τις πρώτες υπηρεσίες της βασίλισσας ήταν να ζητήσει μια λίστα με τους χρήσιμους νέους ναούς και κάτι που αύξησε την αίσθηση ότι οι υπερβολές της προηγούμενης βασιλείας είχαν αφήσει τον νέο θρόνο κοντά στην πτώχευση.
Ο πατέρας του Ραμσή συχνά έπαιρνε τον Ραμσή για τις στρατιωτικές του τακτικές που ποικίλλουν από την Παλαιστίνη και τη Λιβύη όταν ο Ραμσής ήταν μόλις 14 ετών. Η ηγεσία του Ραμσή είναι στην πραγματικότητα τόσο μεγάλη που μπορεί να ανησυχεί για την πτώχευση μεταξύ των θυμάτων του, εν μέσω κοινής ανησυχίας για την πορεία του που θα ολοκληρωνόταν μετά τον θάνατο του βασιλιά. Ο Ραμσής Β' ακολούθησε διάφορες ορθογραφίες από την ονομασία τους, όπως και το Ραμσής και το Ραμσής. Ο τρίτος Φαραώ της δέκατης ένατης δυναστείας, ίδρυσε μεγάλα μνημεία και αγάλματα, όπως τους μερικούς πέτρινους ναούς στο Αμπού Σιμπέλ.
Σε ένα μόνο μέρος παραμένουν οι νέες σειρές πολεμικών αρμάτων. Τα νεότερα πόνυ είναι αποζημιωμένα και χτυπούν το πάτωμα ικανοποιημένα, ενώ βρίσκουν το φαγητό τους. Μπορείτε να μπείτε μόνο αριστερά, αναφερόμενοι σε ένα οχυρωμένο με οδοφράγματα, το οποίο προστατεύεται από τα πέντε τμήματα πεζικού. Όλα αυτά υποκλίνονταν σοβαρά μπροστά σας, ώστε να μπορείτε να βγάλετε το παλάτι του από τη ζωή και να απολαύσετε την ευχαρίστηση, τον Περ-Ραμσή-Μέρι-Άμων-τον-Υψηλό από τις Νίκες (το διοικητικό κέντρο στο Δέλτα). Όταν η Αυτού Μεγαλειότητα ήταν μαθητής στο Ντζαχί για τη δεύτερη νικηφόρα επιχείρησή του, η νέα καλή αφύπνιση στη ζωή, την επιτυχία και την υγεία βρίσκεται στη νέα σκηνή της Μεγαλειότητάς τους για την ορεινή νότια περιοχή της Κάδης.
Η ιστορία του Ραμσή Β' επεκτάθηκε πολύ πέρα από την μνημειώδη κληρονομιά και τις στρατιωτικές του στρατηγικές, επηρεάζοντας τα γεγονότα ακόμη και μετά τον θάνατό του. Η νεότερη κοινή στρατιωτική δύναμη και η διπλωματική του οξυδέρκεια στο Καντές τον έκαναν να μείνει στην ιστορία ως ένας εξαιρετικός πολεμιστής και ένας εξαιρετικός πολιτικός, θέτοντας ένα είδος κριτηρίου για τους επερχόμενους ηγεμόνες. Αποδεικτικά στοιχεία γι' αυτό έχουν βρεθεί σε επιγραφές στα διάφορα μνημεία τους, όπως το Υψηλό Μέτωπο στο Αμπού Σιμπέλ, που εμφανίζει με χαρά εικόνες μακριά από τους μαθητές τους. Αυτά τα έργα δεν ήταν μόνο το όνομα του αρχιτεκτονικού τους οράματος, αλλά και εδραίωσαν την εικόνα τους ως ο θεϊκός ηγέτης που επέλεξαν οι νέοι θεοί. Για την καθοδήγηση, η βασιλεία τους διήρκεσε περισσότερο από τους πιο προηγμένους μονάρχες, καθώς και τη βασίλισσα Ελισάβετ Β' της Αγγλίας.
Κατά τη διάρκεια της βασιλείας του Τούθμωση Δ΄ και του Αμενχοτέπ Γ΄, η Αίγυπτος συνέχισε να κατακτά περιοχές από τους Μιτάννι στη βόρεια Συρία. Η αναμενόμενη λύση το 1400 και το 1300 π.Χ. αντικατοπτρίζει την αποσταθεροποίηση της Τζαχύ, μιας περιοχής στη νότια Χαναάν. Μετά την εκδίωξη της 15ης δυναστείας των Υξώς μέχρι το 1550 π.Χ., οι νεότεροι ηγεμόνες της νέας αυτοκρατορίας από την Αίγυπτο έγιναν πιο επιθετικοί στην ανάκτηση της εξουσίας τους πέρα από τα όρια του κράτους. Κατέρρευσαν και απέτρεψαν την νέα κατάληψη ή απώλεια του νεότερου Φαραώ.
Οι νέοι κάτοικοι, οι οποίοι, χρησιμοποιώντας τους συζύγους και τα παιδιά τους, έχουν καταφύγει στον επάνω όροφο, βλέποντας την εξάντληση που επιφέρει, ανησυχούν. Κάποιοι αφήνουν τις γυναίκες και τα παιδιά να περάσουν κατά μήκος του τείχους, κάποιοι άλλοι λαχταρούν τη συμπόνια του νεότερου βασιλιά, σηκώνοντας το χέρι του στην ικεσία. Η μάχη συνεχίστηκε για δεκαετίες, και μάλιστα με διαφορετική επιτυχία, καθώς βλέπουμε τον νέο Φαραώ να μάχεται, είτε στο έθνος των Χετταίων, είτε συχνά κοντά στα σύνορά τους. «Όταν η προσωπική μου Μέννα, η ηνίοχος, είδε με απογοήτευση, πώς τα πόνυ σμήνησαν γύρω μας όλους, ιδού!»